නියඟයෙන් දැවී අළුව,
සා පවසට පැනිත්තක් නැතිව,
කේඬෑරිව,
වේදනාබරව,
හිස් බැල්මෙන්,
නිල් ආකහේ දිහාව
බලාගෙන හිටිය මම,
එක දවසක් දැක්ක අළු පාට වලාකුළක්.
ඉතුරු වෙලා තිබ්බ අන්තිම බලාපොරොත්තු ටික,
එක මිටකට ගුලි කරගෙන,
මම දිලිසෙන දෑස් වලින් ඈත සිතිජයට දුර මැන්නා.
ඒත්...
හිතුවෙ නෑ කවදාවත්ම,
නුඹ,
වැහි වළාවක පැටලිලා ආව මායාවක් කියලා...
සා පවසට පැනිත්තක් නැතිව,
කේඬෑරිව,
වේදනාබරව,
හිස් බැල්මෙන්,
නිල් ආකහේ දිහාව
බලාගෙන හිටිය මම,
එක දවසක් දැක්ක අළු පාට වලාකුළක්.
ඉතුරු වෙලා තිබ්බ අන්තිම බලාපොරොත්තු ටික,
එක මිටකට ගුලි කරගෙන,
මම දිලිසෙන දෑස් වලින් ඈත සිතිජයට දුර මැන්නා.
ඒත්...
හිතුවෙ නෑ කවදාවත්ම,
නුඹ,
වැහි වළාවක පැටලිලා ආව මායාවක් කියලා...
No comments:
Post a Comment